KRONİK PROSTATİT FORUM

Abiler, kardeşler size başımdan geçen bir olayı anlatacağım. Benim çok iyi niyetli beni her şeyimle kabul eden bi sevgilim var ama ben onu aldattım çok pişman oldum erkeklik gururuma yenik düşmüştüm. Henuz onunla sevgili değilken cinsel ilişkiye girerken ereksiyon olamadığım için sevişemediğim bir kız vardı ve onunla tekrar konuşup rövanş almak istedim. Çok çocukça ve aciz bir hareket ama yaptım. Salak gibi kondom kullanmadım ve bana klimedya ve uruplasma bulaştırdı. Sonra beni bir vicdan azabı bir pişmanlık aldı ki anksiyetelerim kat kat arttı. Hiv pozitif olma ihtimalimi bile düşünmeye başladım evde dört dönüyorum hayatımda ilk defa yemeden içmeden kesildim sürekli pelvik agrı yaşıyorum midem bulanıyor başım dönüyor penis desen zaten ölmüş gibi şikayetlerim inanılmaz arttı. İlk iş psikologa gittim ve 3 seans aldım genelde ben anlattım ama yinede iyi geldi unutmayım ki psikolog uzun süreçli bir mevzudur 3 seansta sana öneride bulunmasını beklemesin kimse neyse derken hiv testi verdim ve testim negatif çıktı. Zaten kız arkadaşımla beraber olmamıştım ona hastalık bulaştırmış olma ihtimalim yok uzaktaydık. Ama hiv sahibi olsam dokunmaya bile korkacaktım. Demem o ki şu yük üzerimden kalktığı gibi şikayetlerim bıcak gibi kesildi iştahım eski haline geldi ve daha dürüst ve makul bir insan olmak için psikologa devam etmeye kendimi ve zaaflarımı nasıl yönetebilirimin cevabını aramaya başlamaya karar verdim. Bu beni çok rahatlattı. Abiler bu hastalık psikolojimizi bozdu ama en güçlü silah psikoloji onu yerine getirmeden en baba antibiyotik de işe yaramayabilir lütfen bunu unutmayın ben bunu tecrubeyle sabit gördüm. Bunu sizlerle paylaşmayıda borç bilirim